บทที่ ๑: อู๋เหวย (Wu Wei) กับการเขียนโค้ด
การฝึกตนตามวิถีเต๋าคือการ "กระทำโดยไม่ฝืนกระแส" ในทาง HTML หมายถึงการปล่อยให้องค์ประกอบต่างๆ (Elements) ไหลไปตามสถาปัตยกรรมเดิมของมัน ไม่พยายามบังคับขนาดหรือตำแหน่งจนสูญเสียความยืดหยุ่น
กฎธรรมชาติ 3 ข้อของรหัสเต๋า
- เบาบาง: เขียนแท็กเท่าที่จำเป็น ไม่ซ้อนแท็ก `` จนหนาทึบเหมือนกำแพงเมือง
- ลื่นไหล: ให้หน้าเว็บปรับตัวได้ตามขนาดหน้าจอ (Responsive) เหมือนน้ำที่เปลี่ยนรูปร่างตามภาชนะ
- ปล่อยวาง: เมื่อเขียนโค้ดโครงสร้างเสร็จแล้ว จงปล่อยให้เบราว์เซอร์ทำหน้าที่ประมวลผลของมันเอง
บทที่ ๒: ความสมดุลของธาตุ (หยินและหยางใน HTML)
ทุกสิ่งในระบบเว็บล้วนทำงานเป็นคู่เพื่อสร้างความสมดุล หากขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไป ระบบย่อมสูญเสียเสถียรภาพ
สภาวะ (ธาตุ) หยิน (ความมืด / โครงสร้างหลังบ้าน) หยาง (ความสว่าง / การแสดงผลหน้าบ้าน) ข้อมูลและแท็ก `` ` ข้อความที่ปรากฏเด่นชัด
`มิติตัวเลข `width: 0;` (ความว่างเปล่า/ความกว้างเริ่มต้น) `width: 100%;` (ความเต็มเปี่ยม/แผ่ขยาย) การรับรู้ `` (จิตสำนึก คอยควบคุมเบื้องหลัง) `` (กายหยาบ แสดงรูปภาพและอักษร) บทที่ ๓: เปิดหน้ารับรูปารมณ์ (รูปภาพที่ไร้การแต่งเติม)
ภาพที่ดีคือภาพที่สะท้อนธรรมชาติอย่างที่เป็น ไม่บีบอัด ไม่ยืดจนเสียสัดส่วนเดิม และมีคำกำกับ (alt) เพื่อบอกตัวตนในยามที่ภาพนั้นไม่อาจแสดงผลได้
บทที่ ๔: การแบ่งช่องว่างและการไหลเวียนของชี่ (Flexbox Layout)
เมื่อเราแยกบล็อกข้อมูลออกเป็นส่วนๆ จงปล่อยให้มันจัดเรียงตัวเองอย่างอิสระตามพื้นที่ที่มีอยู่ (Flexible) ไม่กักขังมันไว้ในกรอบที่ตายตัว
ชี่ส่วนที่ ๑: ความอ่อนน้อม
ผู้ที่ทำตัวเหมือนน้ำ ย่อมไหลลงสู่ที่ต่ำและหล่อเลี้ยงทุกสรรพสิ่งโดยไม่หวังผลตอบแทน โค้ดที่ดีก็เช่นกัน มันส่งต่อข้อมูลไปทั่วระบบอย่างถ่อมตน
ชี่ส่วนที่ ๒: ความเรียบง่าย
ลดทอนสิ่งที่ไม่จำเป็นออกไป เมื่อรหัสเหลือน้อยลง ช่องว่าง (Whitespace) ก็จะเพิ่มขึ้น ใจของผู้เยี่ยมชมเว็บก็จะรู้สึกสงบและเบาสบาย
บทที่ ๕: ประตูสู่มณฑลอื่น (วิถีแห่งการเชื่อมโยง)
การเชื่อมต่อไปยังโลกภายนอก เปรียบเสมือนการแลกเปลี่ยนพลังงานธรรมชาติระหว่างหุบเขา
หากท่านต้องการศึกษาปัญญาแห่งความว่างเปล่าเพิ่มเติม จงก้าวข้ามประตูนี้ไป: คัมภีร์วิถีแห่งเต๋า (สากล)
